از بس که غصه تو قصه در گوشم کرد
غمهای زمانه را فراموشم کرد

عشق تو به تار و پود جانم بسته است
بی روی تو درهای جهانم بسته است

کجایی ای رفیق نیمه راهم
که من در چاه شبهای سیاهم
نمی بخشد کسی جز غم پناهم
نه تنها از تو نالم کز خدا هم

عشق را دریاب و خود را واگذار
تا بیابی جان نو خورشیدوار

تو دنیای ناشناخته ای هستی که فقط من توانستم آن را کشف کنم

فکر میکنی اس ام اس میدم ، کارم پیشت لنگه ؟ یا دستم زیر سنگه؟ نه فقط دلم برات تنگ شده

اندکی عاشقانه تر زیر باران بمان ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کند

درویشی را گفتند زندگی بر چند بخش است
گفت : کودکی و پیری
گفتند که پس جوانی چه شد
گفت : با عشق سوخت با بی وفایی ساخت با جدایی مُرد

خواستم خودمو گول بزنم ؛ همه ي خاطراتم رو انداختم يه گوشه اي و گفتم : فراموش ؛ يه چيزي ته قلبم خنديد و گفت : يادمه

من از تو می مردم
اما تو زندگانی من بودی

خیلی خوشحالم که بازم به وبلاگ خودم سر زدم

امیدوارام شما هم سر بزنید ونظر بدید مر۳۰

باز دوباره داره لبخند میزنه ماه و ستاره

از سما سبد سبد غنچه می باره

دلا مون طاقت نداره 

تو که میدونی عشق منی دوست دارم واسه چی پس تو میگی میخوام برم دیگه دوست ندارم یادته اون روزا که دستت تو دسته من حالا تو میخوای بری منو نمیخوای دلبر من میدونی من بی کسم تو بودی همه کسم زندیگم تو بودیو حالا من خارو خسم چرا تو لج میکنی ابروهاتو کج میکنی زندگیم تموم شدش برای تو عمر من حروم شدش به پای تو واسه تو حاضر بودم ستاره هارو بشمورم شهرو آتیش بزنم بیام بگم دوست دارم

دلت شاد لبت خندان بماند برایت عمر جاویدان بماند خدا را میدهم سوگند بر عشق هر آنخواهی برایت بماند بپایت ثروتی افزون بریزد که چشم دشمنت حیران بماند تنت سالم سرایت سبزه باشد برایت زندگی آسان بماند تمام فصل سالت عید باشد چراغ خانه ات تابان باشد

 لحظه هاي رفتنه حالا اون مي خواد بره 

داره تنهام مي زاره با يه دنيا خاطره

 تو چشام اشكي نيست تو هوام ابري نيست

 پيش تو مي خندم گريه هام پنهونيست

   داري ميري تو از  كنارم                              من كه جز تو كسي رو ندارم

 من  ميمونم  پاي  قرارم                           حتي نيستي  تو  در كنارم

  داري ميري واسه ي هميشه                        بي تو بودن نه نميشه

     مثل من عاشقت كي ميشه                      كه بمونه واست هميشه

ديگه وقت رفتنه كسي حرف نميزنه

صداي قلب منه كه سكوت رو ميشكنه 

پنجره باروني تو اتاق ويروني

توي ذهنو خاطرم هميشه ميموني

 بدون كه من بي تو ميرم و ميميرم

 فقط با مردنم من آروم ميگيرم

 بذار يه بار ديگه من تو رو ببينم

برات گريه كنم بپرسم و بنشينم

 به خدا توبری من ميشم ديوونه

 آتيش عشق تو به يادم ميمونه

   داري ميري تو از  كنارم                              من كه جز تو كسي رو ندارم

 من  ميمونم  پاي  قرارم                           حتي نيستي  تو  در كنارم

  داري ميري واسه ي هميشه                        بي تو بودن نه نميشه

     مثل من عاشقت كي ميشه                      كه بمونه واست هميشه

                    گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آنچنان محو که یکدم مژه برهم نزنی

مژه برهم نزنم تاکه زدستم نرود

دیدن روی تو قدرمژه برهم زدنی

چه با شکوه آمدی به لحظه های سرد من

چه پرغرور میروی به جنگ دردهای من

چه عاشقانه میشود غزل در انتظار تو

چه بی بهانه میدود کلام من برای تو

چه رازها که گفته ای به قلب بی قرار من

چه قصه ها شنیده ای بهار بی خزان من

چه روزها که رفته ایم به جنگ درد و فاصله

چه روزها سپرده ایم به دست سرد خاطره

چه لحظه ها نگاه تو بر نگاه من دوید

چه عاشقانه دست من به دست گرم تو رسید

چه آه ها کشیده ام برای بی تو بودنم

چه اشکها ریخته ام برای از تو گفتنم

بهار شد فکر من برای با تو ماندم

تمام شد شعر من فدای شعر خواندت

دوســــــــت دارم

 

نميگم که رو زمين عاشق ترينم نميگم براي تو من بهترينم

 نمي گم که ثروت دنيا رو دارم نميگم که قدرت خدارو دارم

 نميگم که خورشيدو برات ميارم نميگم ستاره تو شبات ميارم

 نميگم که قصري از طلا ميسازم نميگم پلي زلاله ها ميسازم

 نميگم با موندنم غم ديگه مرده نميگم خدا تورو به من سپرده

  

من ميگم معني عشق من توهستي من ميگم تنها اميد من تو

 هستي من ميگم يه قلب پاک و ساده دارم من ميگ فداي تو

 هر چي که دارم من ميگم غم اگه داري با تو هستم من ميگم

تنها با عشقت زنده هستم 

 

جمعه 4 مرداد1387 |

"عشق شیرینش مرا فرهاد کرد

خوبی آمد مرغ دل را از قفس آزادکرد

اوبشد لیلا ومامجنون روی ماه او

قلب ویران مرا آبادکرد

نام شیرینش تمام تلخی عمرم زدود

قبل از او دنیا برایم این چنین زیبا نبود

بعد از او زندگی هم هست ولیکن

تلخ تلخ بعد از او این زندگی را چه سود"

 

 

زحمت گل را بلبل کشید و فیض آن را باد برد
بیستون را عشق کندو شهرتش فرهاد برد

وقتی به عشقم گفتم دوسم داری؟
خندیدو گفت نه!
گفتم برای چی؟
گفت تو نامردی!                        گفتم چرا؟
اما دوباره گفتم دوسم داری گفتم آره؟

اون به خا طر یه دسته گل گفت آره
اما من اونو خیلی دوست داشتم قد دنیا

وقتی اون رو میدیدم احساسی بهم دست می داد

اما منو اون هیچ وقت بهم نرسیدیم
عشق های این دور و زمونه دیگه همینه

از اون به بعد به چشمام هم اعتماد نکردم

 

 

مژده بده دارم می یام سراغت
دنیا به روت خندیده خوش به حالت
مژده بده عـاشقتم یه دنیا
نگام نکن گر می گیره خیالت
مژده بده نفس کشیده دریا
نگاه ماهی دل موج و برده
نفس نفس میزنه تنگ امسال
آخ.آخ .آخ که یه شیشه به تو دل سپرده
مژده بده شکوفه آشتی کرده
رد یه بوسه مونده روی ساقه
تمام دنیامو می خوام ببازم
به پای جانانه ترین علاقـه
مژده بده عاشقــی آسون شده
ستاره چشمک زده.شب گم شده
خاطر مهتاب و پریشون نکن
تازه جهان رنگ ترنم شده
مژده بده هر چی که بود گذشته
خوب و بدش فقط برات خاطره ست
آخر هر حادثه ی خواستنی
تویـی که یادت نفس پنجره ست

 

     تو را من لینک خواهم کرد

          سحرگاهان که در خوابی  ...  

   تو را من لینک خواهم کرد

      به بقال محل هم لینک خواهم داد

      به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت

     سحرگاهان که در خوابید

         من هم خواب خواهم دید                    

     مرا هک کن ، خیالی نیست

    دوباره آی دی از نو

   و روز از نو ...

    تمام شب به روزم من

        و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد

        و با فیلتر شکن یک روز

 وبلاگ خدا را باز خواهم کرد    

زندگی جاریست مثل خون در رگ ها

حس بیداریست زندگی جاریست

 زندگی جاریست

 

عطش کویر تشنه میون هرم تابستون

قصه ی یه کوه خسته توی سرمای زمستون

اوج پرواز پرنده توی آسمون آبی

نم نم حضور بارون تو یه روز آفتابی

 

زندگی زیباست مثل گل در باغ بهاران

حس زیبایست زندگی جاریست

 زندگی جاریست

 

قصه ی قلب شکسته میون غرش ابرها

غصه ی مرگ فرشته توی آسمون دل ها

زندگی یعنی همین که  اگه داری یا نداری

حقتو بگیری اما حقو زیر پا نذاری

من و تو هر جا که باشیم اگه پایین اگه بالا

ممکنه جامون عوض شه دیر و زود فردا یاحالا

زنده ایم پس زندگی کن نگو سخته نگو دیره

بگی ساده است ساده میشه بگی سخته سخت میگیره

 

زندگی جاریست مثل خون در رگ ها

حس بیداریست زندگی جاریست

 زندگی جاریست

 

 

عزم عشقه تو شلوغه           پر فروغه

همه عشق های دو دنیا        به جز عشقه تو دروغه

وبلاگت فوق جنانه                بی کرانه

آخه چیزی که عیانه                پس چه حاجت به بیانه

ميذارم به يادگار ، اين ترا نه رو برات

بنويسش يه جايي ، كه باشه جلو چشات

 

راه ما يكي نبود، توي اين كوير درد

سهم ما تنهايي بود ،ميون شباي سرد

 

مثل يك رگبار تند ، شدي جاري از چشام

قيمت تو اين نبود ، ميدونم كه بي وفام

 

ميدونم توي دلت  ،  ديگه جايي ندارم

فرصتام تموم شده ، نگو راهي ندارم

 

ميدونم كه بردنم ، حكم با ختنه برام

ميدونم ازاين به بعد،دنيا زندونه برام

 

دنيا زندونه برام دنيا زندونه برام

نتیجهء اخلاقی اینکه همیشه اجازه بده که رئیست اول صحبت کنه